نفرین به شبهای جدایی

او رفت و از لبهای خسته دیگر نمی خیزد دوایی

رفت و دگر در سینه ام اهی نمانده

در اسمان سینه ام نوری نمانده

او رفت و من تنها شدم لیلای بی مجنون شدم

دنیای شادی های من بود

رفت و ز قلب خسته ام شوری نمانده

از چشمه ی چشمان من ابی نمانده

او رفت و گفت دست خدا پشت و پناهت

باشد چراغ اخترون فانوس راهت

او رفت و من تنها شدم لیلای بی مجنون شدم

نفرین به عشق و اشنایی.....

دلتنگ دیدارت هستم ، اگرچه خودم از درون حصار تنهایی هایم برایت می نویسم...

می نویسم از روزها و خاطرات خوشی سخن

می گویم که تو انها را محو کردی

از شروعی می نویسم که پایانی برای ان نیست

از ان همه دلبستگی ها

ان همه دیوانگی ها و یگانگی ها می نویسم

که امروز به افسانه ها پیوسته

از خنده هایی می نویسم که قطره قطره به

خورشید مهربانی ها پیوستند

واز اشکهایی که خشک شدند و چشمه هایی که

نجوشیدند.

اخر درد بی درمان و قصه هجرانم را چگونه بنویسم که باور کنی و به سویم باز ایی

و طلسم تنهاییم را بشکنی و به

دیار محبت باز گردانی....

باید به یه نفر دل ببنده و تا آخر عمر هم عاشقانه عاشقش باشه

عاشقتم تا همیشه عشقم . ولنتاینت مبارک

ولنتاین رو به همه عاشقای واقعی تبریک میگم

امیدوارم همیشه بهم عشق بورزین

باهام غريبه بود اما گذشت و عاشقش كردم

ما دوتا هم نفس بوديم قسم به قطره اشكامون

اما قسمت نشد باشيم حالا خاليه دستامون

منم عاشق ترين بودم تو چشماش عشقو مي خوندم

يه عمري ضربه ها خوردم ولي بازم پيشش موندم

مادوتا جفت هم بوديم رو عشق هم قسم خورديم

اما رفت از پيشم انگار منو دل هر دومون مرديم

اگرچه خاليه دستام هنوزم عاشقش هستم

نميتونم برم تنها بدجوري دل به اون بستم

منم اشكاش مياد يادم آخه عشقو يادش دادم

ديدم جلوي چشمام رفت چه ساده از دستش دادم

چرا درد منو هيچكس تو اين دنيا نميدونه

چشام اسير چشماشه دلم تو حسرت اونه

يه روز خوش نديدم من از روزي كه اون رفته

سراغشو نميگيرم ديگه از روزاي هفته

هنوز تو حسرت اونم چرا رفته نميدونم

شايد برگرده اون اما ديگه پيشش نمي مونم

دلم از دسته اون خونه ديگه پيشم نمي مونه

براش ميميرم و افسوس كه قدرم رو نميدونه

كه قدرم رو نميدونه

                              تقديم به ..........

توی این دنیا توی این عالم                   زندگی بی تو برام معنا نداره

همه ی اون عشق و محبت                  حس این دل پاک من

چرا زیر سایه ی یک شب                  عشقمون از یادت رفت

گله دارم از تو خدایا                         چرا شد عشق از ما جدا

شب و روز از دوریش بسوزم           

تن من دیگه نای نداره                      با زندگی کاری نداره

من بااشک شب و روز                    واسه برگشتنت دست به دامن خدا

میبینم من که انگار                        توی قلبت نیست احساس

نمیخوای که برگردی پیشم؟؟؟

چرا باید  الان تو باشی تو خاطره ها

چرا سهممون از عشق فقط فاصله هاس

همه  پیش عشقشونن و من چی هان؟

باید از عشق بخونم و سختی هاش

وقت رفتنت گفتم باشی بدون من خوش

دروغه که نگم زندگیم میدون جنگ شد

اشتباه جداییمون اینو منم دارم میگم

باید فهمیده باشی که قصد کلماتم چیه

شاید نق زدی که منو تو گم شدیم شاید

فاصله زیاده و تو دور  شدی باید اینو  بدونی

که هنوزم عشقم تویی

تو به سادگی رفتی ولی من امشب طوری

 تو رویام که فردا  برمیگردی

اگه نیای شاید باید رگ بدم تیغ

پس برگرد که هنوزم در به درتم

میخوام مثل قدیما بذاریم سر به سر هم

همه ی اون عشق و محبت                  حس این دل پاک من

چرا زیر سایه ی یک شب                  عشقمون از یادت رفت

گله دارم از تو خدایا                         چرا شد عشق از ما جدا

شب و روز از دوریش بسوزم 

نمی دونم چرا قسمت می کنم روزای خوب زندگی مو

چرا تو اول قصه همه دوسم دارن  وسط قصه میشه سر به سر من میذارن

تا میخواد قصه تموم شه همه تنهام میذارن  می تونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم

می تونم مثل همه یک عشق بادی بسازم   تا با یک نیش زبون بترکه و خراب بشه

تا بیان جمعش کنن حباب دل سراب بشه می تونم بازی کنم با عشق و احساس کسی

می تونم درست کنم ترس و دل و دلواپسی می تونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم

می تونم پشت دلا قایم بشم کمون کنم ولی با این همه حرفا منم مثل اونام

یک دروغ گو میشم همیشه ورد زبونا یک نفر پیدا بشه به من بگه چیکار کنم

با چه تیری که اونو دوستش دارم شکار کنم من باید از چی بفهم چه کسی دوسم داره

تو دنیا اصلا عشق واقعی وجود

داره؟؟؟؟؟؟؟

می دونی چرا؟

چون حس میکردم با تو عشق تو وجود من زنده شد

چون با وجود تو احساس میکردم دوباره متولد میشدم

یا احساسی که تو اصلا شاید هیچ وقت نفهمی یعنی چه.

هر چی عشق واحساس داشتم به پات می ریختم.تو هم تظاهر می کردی یه وقت کم نمیاری.

به خاطر همین هر روز بیشتر از دیروز دلم برایت تنگ می شد

اونقدر لایق می دونستمت که دو دستی قلبم رو تقدیمت کردم

تو هم اصطلاح نامردی نکردی.دو دستی قلبم رو تقدیمت کردم.

تو هم اصلا نامردی نکردی.دو دستی اونو چسبیدی و گفتی خوب ازش نگهداری می کنم.مطمئن باش جای خوبی سپردیش.همیشه می گفتی من با همه ی آدم بدا فرق دارم.من مثل اونا نیستم.

می دونی اعتماد کردن یعنی چه؟ اعتماد خیلی سخته خیلی. اونم توی این زمونه نامرد.اما من به حرفات . وبه نگاهات وبه چشمات اعتماد کردم.

درست زمانی که بهت عادت کردم بی احساسی رو تو وجودت دیدم.

دیدم که کم کم داری روی تموم احساسات من پا می ذاری.

دیگه باورت ندارم. نمی خواستم این رو بگم..............

اما تو رفیق نیمه راهی .بارها بهم ثابت شد.هر دفعه خودم رو دلداری دادم

که همه چی درست میشه اما تو هیچ وقت نخواستی من رو بفهمی چون هر وقت بهت احتیاج داشتم ............

هر وقت احساس تنهایی می کردم وو به دلگرمیت نیاز داشتم پشتم رو خالی کردی و من تنها گذاشتی....اینه رسم رفاقت؟!!!

کاش می فهمیدی باقلبی که امانت گرفتی بد تا کردی.الان می دونم با همه ی آدم بدای دیگه فرق داری..... آره فرق داری.همه ی آدم بدا قلب دیگران رو یه بار می شکنن.اما تو روزی چند بار قلب من رو می شکنی.

روزی چند بار من رو می شکنی و دوباره زنده می کنی .بارها روی قلب شکسته ام پا گذاشتی وله کردی و بی تفاوت گذشتی.

می دونی چیه؟ نه میدونی یعنی هیچ وقت نخواستی بدونی. هیچ وقت حاضر نشدی حتی یکبار به خاطر کسی که همیشه به خاطر تو غرورش رو له  می کرد از غرور لعنتیت دست بکشی.

دیگه میخوام دوست نداشت باشم.شاید اینجوری یه ذره بتونی احساس من رو درک کنی.نمی دونم..............شایدم مثه بقیه چیزا از اینم خیلی ساده بگذری اما تو این رو بدون....

نمی تونم ببخشمت.

                                                    نویسنده:خودم

نگواصلانفهمیدی نگونه توبودی اون که دستامورهاکرد

خودت گفتی خداحافظ تموم شدمنوتوسهممون از­عشق این بود

خودتوحرمت عشقوشکستی بریدی آخره قصه همین بود

اگه مهلت بدی یادت میارم روزایی که بی توعین شب بود

تموم سهمت ازدنیاعزیزم بذاریادت بیارم یک وجب بود

بهت دادم تمومه آسمونوخودم ماهت شدم آروم بگیری

حالاستاره هادورت نشستن منوابری گذاشتی داری میری

بیابرگردازاین بن بست بی عشق بذاراین قصه اینجوری نباشه

آخه بذرجدایی روچراتو؟ چرادستای توباید بپاشه؟

خداحافظ نوشتن کار من نیست آخه خیلی باهات ناگفته دارم

اگه گریه بذاره مینویسم اگه مهلت بدی یادت بیارم

اگه دیگه برنگردی به امید کی بمونم

لحظه ای نگات میرزه به همه چشما تو دنیا

تورو داشتن آرزومه حتی تو خواب و تو رویا

وقتی تو سیاهی شب تن تو خواب نازه

یه کسی یه جای دنیا با تو رویاشو میسازه

وقتی دلتنگ تو میشه تا سپیده   بی قراره

نمیتونه حتی بی تو چشاشو رو هم بذاره

بی تو دنیارو نمیخوام

بی تو دنیارو نمیخوام

عشق من از وقتی رفتی خنده رو لبم نیومد

بدجوری هواتو کردم بخدا صبرم سر اومد

وقتی نیستی نازنینم باز بی قراری میکنم

تو همه ی تار وپودم همه ی بود و نبودم

چشم به راه تو نشستم به فدات همه وجودم

بگو که میای یه روزی  روشنی میدی شبامو

میدونم داری میبینی حسرت و غم نگامو

میدونم یه روز جمعه میشکنی تنهایی هامو

کاشکی بشنوی دوباره گریه های بی صدامو

همه زندگیم فدای دیدنت حتی یه لحظه

بخدا یه لحظه با تو همه دنیارو میرزه

همه دلخوشیم تو هستی من غریبه بی نشونم

تویی آشنای قلبم میای آخرش میدونم

کی میتونه بعد تو همه نیاز من بشه

کی جاتو میگیره و درد دلامو گوش میده

کی دیوونه کردنو مثل چشات خوب بلده

بعضی وقتا میآمو یواشکی می بینمت

وقتی که غنچه بودی خودم باید میچیدمت

کی به جای من برات شبا لالایی میخونه

شنیدم اون غریبه قدر تورو نمیدونه

غریبه تورو خدا عشقمو اذیت نکنی

قول مردونه بده بهش خیانت نکنی

قول بده چشای اون هیچ موقع اشکو نبینه

قول بده که هیچ شبی چشم انتظارت نشینه

غریبه

بگو که عاشقشی همیشه اونو دوست داری

حالا که یار توئه هیچی براش کم نذاری